nie lękajcie się,

To "lato" za oknem tak działa na człowieka, chce się żyć, ale już nic po za tym, te wszystkie wolne zbyt rozleniwiły czowieka do myślenia, zdecydowanie. Tak jak i plany wakacyjne które przesłaniają wszystko inne. I bardzo mi się to podoba, i tak ma być. Na niczym już prawie nie zależy, tylko na błogim lenistwie, słońcu, wodzie, górach...

tak było kilka dni temu, słońce jednak zaszło i polacy może nie stali się agresywni ale na pewno dotknięci nieuprzejmym odejściem tak pięknego słońca,
każdy chyba solidaryzuje się z każdym i tak grupowo się przygnębiamy, obciążajać problemami. To dobrze teoretycznie ale chyba lepiej podciągnąć kogoś ku górze niż zatapiać sie z nim w problemach i żyć nimi jakby były nasze.
Przybyłam zobaczyłam zdobyłam to co chciałam. Ozywiłam swoje wspomnienia, a powróciłam z mieszanymi uczuciami. Nie ma jednak co się martwić na zapas bo ja chyba swoje wiem, a za kilka dni mam nadzieje udowodnie to,
No i nie bede sie powtarzać, że brak tu takich ludziom którym się gęba nie zamyka i mają pewne zespoły nadpobudliwości, :)